Epikur i dziedzictwo zaprzysiężonych, czyli wieczna tradycja tajnych bractw filozoficznych

Epikur i dziedzictwo zaprzysiężonych, czyli wieczna tradycja tajnych bractw filozoficznych

” Człowiek aby czuć się wolnym, nie może ulegać żadnej nierówności wzbudzającej strach i agresje … ”

Dydymus

Sztuka jako taka zakłamuje i dekonstruuje świat, aby wytworzyć raj dla wybranych jednostek, umiejących wcielić się w wykreowaną role społeczną …

Mam nadzieje, że dzięki naszym wykładom zrozumieliście już, że wszystkie zawody wychodzące poza nawias pracy w ujęciu pierwotnym, wchodząc w zakres sztuki królewskiej – teatralnej, czy masońskiej, bowiem jest to kłamstwo osadzone na zasadach dekonstrukcji coraz bardziej wypaczonego świata.

( Co nazywamy pracą :

Pracą, nazwać można tylko takie działanie, które służy współegzystencji człowieka z przyrodą i przeistoczeniu potrzeby w wartość, jaką jest żywność, ubiór i schronienie…

Dydymus (fb/dydymus-cytaty) )

Sztuka aktorstwa, wypacza świat za pomocą awatarów społecznych oraz stopni i tytułów zawartych w teatralnych kastach posługujących się teatralnym językiem kodów, językiem symboli okultystyczno-religijnych i nakazem autorytarnym .

Faza druga

Filozofowie drugiej fazy klasycznej, w tym Epikur, chcieli ostatecznie przekształcić i zdefiniować filozofię życia, w taki sposób, aby wybrane jednostki wchodzące w skład tajnych bractw, mogły osiągnąć pełnie szczęścia – stan ataraksji.

Ataraksja

Ataraksja (stgr. αταραξια – brak zamętu, niepokoju) prowadziła od sztuki aktorskiej do wykreowanych zachowań kulturowych i kulturalnych osadzonych na niewzruszoności, równowadze ducha, idei spokoju wewnętrznego człowieka.

Stan osiągany przez wyzbycie się nadmiernych pragnień oraz lęku przed śmiercią i cierpieniem, a znajdowanie radości duchowych, których źródłem jest cnota i rozum.

Termin ten wprowadził Demokryt, a charakterystyczny jest dla filozofii cynizmu, stoicyzmu i sceptycyzmu.

Zgodnie z nimi jest to stan doskonały, stanowiący warunek szczęścia, a niekiedy nawet z nim tożsamy. U sceptyków wynikał z wstrzymania się od wszelkich osądów (epoché, afazja) i rozmycia sytuacji w czasie.

W psychologii ataraksja to pewnego rodzaju obojętność na własną krzywdę – nieprzejmowanie się swoimi problemami, podchodzenie do nich z dużym dystansem.

Ludzie z taką cechą są bardzo zrównoważeni psychicznie, najczęściej też nigdy nie płaczą. Reakcja na bodźce zewnętrzne jest u nich minimalna.

Jak widzicie, filozofowie stworzyli zawody iluzoryczne, oparte na kastach i idei stopniowania władzy i nieomylnego autorytetu, włączając w to aktorów, malarzy, pisarzy, rzeźbiarzy, prostytutki, złodziei, kapłanów, kapłanki, poetów … kreując z nich elity polityczne, religijne, medyków, sędziów, naukowców, historyków, psychologów … którzy zaczęli żyć na koszt społeczny, tworząc na oczach biernego motłochu nową historię ziemi, opartą na sztuce wolnomyślicielstwa, strachu i podziału społecznego.

Psychopaci i schizofrenicy stali się elitami i najemnikami, a podchodzący logicznie do życia wrażliwcy stali się socjopatami, których elity eliminują z życia publicznego.

Zajęto społeczeństwo poprzez podział i nadmiar zajęć, nikt nie rozważał sztucznych form cywilizacyjnych, religijnych i kulturowych … bowiem strach, poprawność polityczna i nakaz autorytatywny zakładają wiarę ponad rozum i logikę …

http://wojciechdydymski-cytaty.blogspot.com/2017/03/theatron-i-tryptyk-czyli-zycie-zwane.html

Aby coś stworzyć wystarczą fasady, stroje, formy słowne, symbole, fetysze, bohaterowie, strach i pozory …

Wystraszone, ciekawe, a potem zdemoralizowane i uśpione społeczeństwo wytworzyło samo z siebie raj na ziemi wybranym kastom – aktorom, kosztem własnego cierpienia – piekła …

Epikur podzielił filozofię na trzy użyteczne władzy części:

– fizykę, zajmującą się teorią jedności człowieka z przyrodą i wykorzystywaniem przyrody dla celów władzy

– etykę, zajmującą się poznawaniem istoty szczęścia na bazie wykorzystywania widza – obywatela

– kanonikę, zajmującą się teorią poznania władzy na bazie obrzędów religijnych i kontroli społecznej

Tajne bractwa filozoficzne

Tych bractw jest tyle, że nie starczyłoby tysiąca stron aby zrozumieć wielkość istot konspiracji w której wygnańcy, niewolnicy, wariaci, degeneraci, prostytutki stali się nowymi elitami – marionetkami, zależnymi od kaprysu filozofów.

(Spójrzcie na Nerona, czy Hitlera …)

Filozofowie wiedzą i wiedzieli, że aby osiągnąć swój dekonstrukcyjnym cel, muszą stoczyć walkę z samymi sobą i wygrać walkę z naturalnym porządkiem prawa naturalnego.

Aby osiągnąć cel, należy zbuntować zło egocentryzmu oraz cwaniactwa i zachęcić go do walki przeciw czystym formom altruizmu i jedności społecznej.

Hasła i slogany uczyniły z wiejskich głupców i odszczepieńców użyteczne marionetki, które nieświadomie położyły kres zastanej rzeczywistości, bowiem czym jest marna rzeczywistość, przy bogactwie iluzji fetyszów. ?!

Tytuły zabrały człowiekowi równość, wolność i wartość, sztuka odebrała człowiekowi pozycje twórcy wartości, wpychając go w niewolnictwo, awatary społeczne zamieniły wolnych ludzi w istoty pozbawione praw naturalnych, alfabety i kody złamały prawdę obiecadeł …

Szkoła Epikura liczyła niewielu, ale za to oddanych uczniów. Głównymi jej członkami byli: Hermarchus, finansista Idomeneus, Leonteus i jego żona Themista, satyryk Colotes, matematyk Polyaenus z Lampsakos i Metrodorus z Lampsakos, najbardziej znany popularyzator epikureizmu.

Jego szkoła była pierwszą z greckich szkół filozoficznych, która uznawała przyjmowanie kobiet bardziej za regułę niż za wyjątek. Na bazie tych ustaleń zaczęły powtarzać nie tylko loże męskie i żeńskie, ale także loże mieszane, oparte na tradycji bractwa zaprzysiężonych.

Pierwotnie szkoła miała siedzibę w domu i ogrodzie Epikura. Napis widniejący na bramie do Ogrodu został przywołany przez Senekę w XXI liście „Epistulae morales ad Lucilium”. Głosił on:

Gościu, tutaj będzie ci dobrze, tutaj dobrem najwyższym jest rozkosz.

Epikur podkreślał rolę przyjaźni i lojalności jako ważnego składnika szczęścia, a szkoła pod wieloma względami przypominała wspólnotę przyjaciół mieszkających razem pod jednym dachem.

Pod jednym dachem nierząd stoi siłą sitwy fetysze praw tworzy dla dobra bractwa i na zgubę społeczeństwa … Sztuka trwa, akty przemijają, a oszalała publiczność zamiast z teatru wychodzić chce więcej i więcej, oklaskują aktorów, których za bogów obiera …

Areny teatralne, polityczne, religijne, sportowe, akty zdrady, wojny i rozboju o tym trąbią wieszcze, media i szkoły …

Głupcy … !!!!!!

Hierarchia Raju dla obłąkanych

Iluzja wydawała się aktorom idealna, jednakże, nie przeszkadzało to Epikurowi w ustanowieniu hierarchicznego systemu wśród swoich zwolenników, a także nakłaniania ich do złożenia przysięgi wierności swoim podstawowym założeniom.

Epikur jest kluczową postacią w rozwoju iluzji nauki i metody naukowej.

Kluczowe jest tutaj jego twierdzenie, że nie należy niczego brać z góry na wiarę, ale uznawać tylko to, co zostało zbadane w drodze bezpośrednich obserwacji i dedukcji logicznej.

Ale jeśli zmienić zasady spostrzegania, to obserwatorem, może stać każdy, kto stworzy dookoła siebie iluzje autorytetu opartego na sile wsparcia danej kasty najemników …

Iluzja globalna

Epikur był znaczącą postacią ery osiowej, okresu od 800 p.n.e. do 200 p.n.e. podczas którego podobnie rewolucyjne myśli pojawiły się w Chinach, Indiach, Iranie, na Bliskim Wschodzie i w starożytnej Grecji, a płynęły z rozpadającego się imperium Lechickiego.

Wzajemność, etyka kast rządzących, czyli jak oszukać widza

Epikur, jako pierwszy w starożytnej Grecji sformułował postulat wzajemności jako fundament etyki (złota reguła etyczna – „Traktuj innych tak, jak Ty byś chciał być traktowany”, Złota reguła etyczna, czyli złota zasada wzajemności, może być określana w wersji pozytywnej lub negatywnej.
Ujęcie pozytywne: „Rób innym to, co byś chciał, żeby tobie robili”.
Ujęcie negatywne: „Nie czyń innym tego, czego nie chcesz, by czynili tobie”.

Zigong zapytał: „Czy jest jakieś słowo, którym można się kierować całe życie?” Konfucjusz rzekł: To ‘wybaczenie’. Czego nie narzucasz sobie, nie narzucaj i innym” // Dialogi konfucjańskie XV:23

Złotą Regułę również głosił Budda Siakjamuni oraz niektórzy z siedmiu mędrców.

Tales z Miletu na pytanie, jak należy kierować własnym postępowaniem, odpowiadał: „Nie czyńmy tego, co ganimy u innych”.

Pittakos z Mityleny radził: „Nie czyńmy tego, co nas gniewa u innych” ,

Jezusa, który w Kazaniu na górze rzekł:

Co byście chcieli, żeby wam ludzie czynili, i wy im czyńcie. Albowiem na tym polega Prawo i Prorocy (Mt 7, 12)….).

Prawo elit

Ten wyciąg z prawa naturalnego zamiast kreować ideologie wolnego społeczeństwa, wykreował współzależność hermetycznych kast społecznych tworzących ideologie władzy i prawa nad plebsem.

Różnił się to od utylitaryzmu sformułowanego później przez Johna Stuarta Milla, podkreślającego istotną rolę minimalizacji szkód własnych i innych jako sposób na zwiększenie szczęścia.

Mistrz iluzji – Demokryt

Nauki Epikura stanowiły odejście od głównych idei współczesnych mu Greków jak i wcześniejszych myślicieli, jednakże wciąż opierały się na wielu wcześniejszych zasadach i terminach, ustalonych głównie przez Demokryta.

Za Demokrytem Epikur był atomistą, wierzył, że podstawowymi składnikami świata są niepodzielne małe kawałki materii (y, gr. atomos, „niepodzielne”) pływające w pustej przestrzeni (gr. kenos).

Wszystko, co nam się jawi jest rezultatem ruchu atomów ich wzajemnego zderzania się ze sobą i oddziaływaniom zachodzącym bez celu lub planu. (Warto porównać to z nowoczesnymi badaniami w fizyce kwantowej.)

Jego teoria różni się od wcześniejszego atomizmu Demokryta, gdyż zakłada, że atomy nie zawsze poruszają się po liniach prostych, a kierunek ich ruchu może niekiedy wykazywać „zboczenie” (gr. clinamen).

To pozwoliło mu uniknąć determinizmu domyślnego we wcześniejszych atomizmach i utrzymać pojęcie wolnej woli.

Regularnie przyjmował kobiety i niewolników w swojej szkole, wprowadzając koncepcje podstawowych praw człowieka i egalitaryzmu w myśli greckiej.

Był jednym z pierwszych Greków, którzy zrywali z bogobojną tradycją popularną w tamtym czasie.

Z drugiej strony podkreślał użyteczność praktyk religijnych jako sposobu kontemplacji i myślenia o bogach i używania ich jako przykładu przyjemnego życia.

Epikur uczestniczył w działalności tradycyjnej greckiej religii, ale nauczał, że należy unikać posiadania fałszywych opinii na temat bogów.

Bogowie są nieśmiertelni, błogosławieni i bezbożnością byłoby przypisywanie im innych cech odmiennych od nieśmiertelności i błogosławieństwa.

Jego zdaniem bogowie nie karzą złych, ani nie nagradzają dobrych jak myśli większość.

I tutaj powstaje zbrodnicza ideologia Boga Człowieka (Nad Człowieka …), który nie czeka na stan zjednoczenia różnych części własnej duszy (ascendentyzm) lecz przejmuje odpowiedzialność za swój byt za pomocą egocentryzmu jednostkowego, który za pomocą sztuki teatralnej tworzy iluzje świata, który poprzez różne formy manipulacji przyjmuje realny kształt za pomocą fasad dekoracji (urzędy, instytucje, państwa … ) i użytecznych fetyszy (pieniądze, licencje, tytuły, stanowiska, role społeczne …)

Tłum, a bogowie

W opinii tłumu ulegającemu naszej agitacji, twierdził Epikur : „ bogowie wysyłają wielkie zło dla niegodziwych i wielkie błogosławieństwo dla tych sprawiedliwych, którzy się na nich wzorują ”, podczas gdy w rzeczywistości bogowie w ogóle nie zajmują się ludźmi, bowiem człowiek kieruje się zasadą wolnej woli, a cześć społeczeństwa oddała nam wolność i równość przestając wierzyć w idee wolnej woli, bo po cóż niewolnikowi wolność skoro większość tłumu, nie umie z niej korzystać i woli dobrowolnie zdać się na opiekę srogiego pana – nowego Boga starej ziemi, który wyznacza niewolnikowi role i zadania.

” Nie ten jest bezbożny kto zaprzecza bogom czczonym przez tłum, lecz ten kto podziela pogląd ludu na ich temat.”

I co drogi tłumie, stworzono wam religie, mity, bogów, bohaterów, zapędzano was do jaskini teatru pozwalając wam oglądać cienie iluzji, które pozwalają wam marzyć, tylko marzyć …

http://swiatowaliga.blogspot.com/2016/05/nieodrobione-lekcje-slepego-tumu.html

Przyjemność demoralizacji jako brak cierpienia

Filozofia Epikura opiera się na teorii, że całe dobro i zło wynika z odczuwania przyjemności i bólu.

Strach i przyjemność płynąca z demoralizacji oto całe kolejne, wieczne nowe porządki …

https://dydymuscytaty.wordpress.com/2016/05/28/nowy-porzadek-swiata-cywilizacja-strachu/

https://dydymuscytaty.wordpress.com/2016/09/07/strach-i-konsekwencja/

Masochizm społeczny

Dobre jest to co przyjemne, złe jest to co bolesne. Dla Epikura przyjemność i ból były ostateczną podstawą moralnego rozróżnienia między dobrem a złem.

Jeśli ból zostaje świadomie wybrany zamiast przyjemności, to tylko dlatego, że w niektórych przypadkach prowadzi do większej przyjemności.

Jako wskazówki etyczne Epikur podkreślał istotę zminimalizowania bólu i maksymalizacji szczęścia swojego jak i innych:

Nie da się wieść przyjemnego życia jeśli nie żyje się mądrze, dobrze i sprawiedliwie („ani szkodzić, ani doznawać szkody”) i nie da się żyć mądrze i dobrze i sprawiedliwie, nie żyjąc przyjemnie.

Prawda, której nie chcecie …

Zastanówcie się teraz, dlaczego znając prawdę będziecie dalej szukali w kłamstwa w sensacji podziału.?

Ponieważ, nie chcecie znać prawdy, bowiem prawda angażuje potrzebę odpowiedzialności, a wy wolicie być nieodpowiedzialnymi, biernymi niewolnikami, kroczącymi ścieżkami schematów myślowych, i tak poprzez pokolenia zapomnieliście ze strachu własną tożsamość, wybierać iluzje życia niewolniczego.

Kreując prawdę musicie być odpowiedzialni za swoje życie, wtedy żadna władza, religia i ustrój nie będą wam potrzebny wystarczy wam samostanowienie do szerzenia dobra i dobrobytu społecznego oraz samoograniczenie do kontrolowania własnego egocentryzmu – zła.

Proponujemy wam wolność i równość, ale uciekacie od własnej odpowiedzialności, zdając się na los tworzony przez nowych iluzorycznych bogów …

To przez was wybuchają wojny, to przez was istnieją podatki, urzędy i cały ten teatr, prowadzący was z nikąd donikąd …

Nie rozumiecie rzeczy, których nie było w domu, szkole, na religii, których nie ma w telewizji, książkach i gazetach, bo żyjecie za pomocą iluzji programu teatralnego …

Wolicie areny, teatry i jaskinie od realnego życia … Przewidzenie waszych reakcji jest proste, a nawet banalne, bo jak może zachowywać się ktoś, kto całe życie spędził w obozie, lochu, więzieniu, czy w teatralnym fotelu w roli biernego widza …

http://wojciechdydymski-cytaty.blogspot.com/2017/02/zastapienie-kultury-i-cywilizacji.html

Wojciech Dydymus Dydymski
Liga Świata
Samostanowienie i Samoograniczenie

P.s

Niniejszym (3.4.2017) powstaje Akademia Filozoficzna dydymusa oparta na :

12 regułach (prawdach) autonomicznych dydymusa

1. Bóg, jeden z wielu (bez podziału religii)
2. Prawda
3. Wiedza i Mądrość (samoświadomość)
4. Logika
5. Moralność
6. Prawo naturalne ( z zrównaniem praw ludzi i zwierząt )
7. Równość społeczna, równość życia (bez hierarchiczność)
8. Wolność (indywidualizm nastawiony społecznie ma bazie samokontroli)
9. Altruizm (poświęcenie i empatia)
10. Jedność (autonomia, to współzależność)
11. Samostanowienie i samoograniczenie
12. Dobro i dobrobyt społeczny

( Fundacja Dydymusa – Ufunduj Sobie godziwe warunki współegzystencji. )

Reklamy